Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, urodził się 24.III.1921 roku w Rybniku, w wielodzietnej robotniczej rodzinie.

        W czasie nauki w gimnazjum, w Tarnowskich Górach bardzo aktywnie udzielał się w harcerstwie.

        W latach 1938-39 odbył służbę wojskową w Katowicach. Jako plutonowy-podchorąży uczestniczył w kampanii wrześniowej; dostał się do niewoli skąd po kilku dniach uciekł i wrócił do rodzinnego miasta.

        Prowadził działalność konspiracyjną w Tarnowskich Górach jako komendant oddziału; wiosną 1940 roku został aresztowany, a po kilku tygodniach trafił do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, jako więzień nr 1201; po 14 miesiącach został przewieziony do więzienia śledczego w Zabrzu, potem w Katowicach.

        W marcu 1942 roku został skazany na karę śmierci przez ścięcie za działalność konspiracyjną. Po czterech i pół miesiącach ułaskawiono go zmieniając karę na 10 lat więzienia „po zakończeniu wojny”.

Image
        W tym okresie, na oddziale skazańców miało miejsce największe wydarzenie w całym życiu - cudowne nawrócenie na wiarę w Chrystusa i osobiste przyjęcie Go jako Pana i Zbawiciela, połączone z decyzją oddania całego życia na Jego służbę.

        Zorganizował społeczną akcję przeciwalkoholową pod nazwą „Krucjata Wstrzemięźliwości”, której celem była odnowa religijno-moralna.

        W marcu 1961 roku  znów  został  aresztowany  pod  zarzutem wydawania nielegalnych druków i „rozpowszechniania fałszywych wiadomości o rzekomym prześladowaniu Kościoła w Polsce”; po procesie - zwolniony.

        W latach 1961-71 podjął studia i pracę naukową na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

        Zainicjował i prowadził tzw. Ruch oazowy w Polsce, zwanego początkowo „ruchem Żywego Kościoła”, potem Ruchem Światło-Życie. Zainicjował i rozwijał również inne inicjatywy, np. ruch oaz rodzinnych i wywodzący się z nich ruch „Domowy Kościół” i in.

        Zmarł 27.II.1987 roku w Calsbergu.

        Przez papieża Jana Pawła II nazwany: „Gwałtownikiem Królestwa Bożego”.