Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego. Przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Wyciska on w duszy niezatarte znamię, które jest znakiem, że Jezus Chrystus naznaczył chrześcijanina pieczęcią swego Ducha, aby był Jego świadkiem. Istotnym obrzędem bierzmowania jest namaszczenie krzyżmem świętym czoła ochrzczonego wraz z włożeniem ręki przez szafarza i słowami: „Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”.

Momentem odpowiednim do przyjęcia bierzmowania jest „wiek rozeznania”, ale w niebezpieczeństwie śmierci należy bierzmować dzieci, nawet jeśli nie osiągnęły jeszcze „wieku rozeznania”. Dojrzałego wieku wiary nie należy mylić z dojrzałym wiekiem rozwoju naturalnego, choć bierzmowanie nazywane jest sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej. 

Kandydat do bierzmowania, który osiągnął odpowiedni wiek, powinien złożyć wyznanie wiary, być w stanie łaski i mieć intencję przyjęcia tego sakramentu. Powinien być też odpowiednio przygotowany do podjęcia zadania ucznia i świadka Chrystusa we wspólnocie Kościoła i w sprawach doczesnych.

Przyjmując bierzmowanie trzeba być w stanie łaski, dlatego osoby, które żyją w związku cywilnym lub konkubinacie, a chcą zawrzeć małżeństwo sakramentalne, najpierw przygotowują się i zawierają małżeństwo, a następnie mogą przystąpić do bierzmowania.