Parafia Rzymskokatolicka
świętego Stanisława,
biskupa i męczennika
w Żorach

W piątek, 5 czerwca, wspólnota Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego – przełożeni, klerycy oraz współbracia z roku propedeutycznego – pod przewodnictwem księdza arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego udała się na wspólną pielgrzymkę na Jurę Krakowsko-Częstochowską. Uczestnicy wyjazdu nawiedzili fraternię „Orientale Lumen” w malowniczo położonym Choroniu. Seminarzyści mieli okazję poznać codzienne życie sióstr i braci ze Wspólnoty Małego Baranka, którzy od kilkunastu lat tworzą tam miejsce modlitwy, pracy i posługi. W klasztornej kaplicy zatrzymali się na medytacji nad Słowem Bożym. Następnie wspólnota seminaryjna udała się do Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin w Żarkach. Uczestniczyli tak w Eucharystii sprawowanej pod przewodnictwem abp. Andrzeja Przybylskiego. Po Mszy Świętej ojcowie paulini zaprosili pielgrzymów do klasztornego refektarza na wspólny obiad i braterskie spotkanie. Zwieńczeniem pielgrzymki była wizyta na Jasnej Górze. W Kaplicy Cudownego Obrazu seminarzyści wraz z przełożonymi zawierzyli Matce Bożej swoją formację, powołania oraz intencje Kościoła i archidiecezji, trwając na wspólnej modlitwie przed Jej wizerunkiem. Wyjazd był okazją nie tylko do modlitwy i duchowej refleksji, lecz także do budowania wspólnoty oraz umacniania więzi między przełożonymi i alumnami seminarium.

W sobotę, 6 czerwca br. w Krakowie odbędzie się beatyfikacja 9 męczenników salezjańskich, którzy zginęli in odium fidei – „z nienawiści do wiary” w niemieckich nazistowskich obozach zagłady – Auschwitz i Dachau – w latach 1941-1942. Aż pięciu nowych błogosławionych: ks. Ignacy Dobiasz SDB, ks. Karol Golda SDB, ks. Franciszek Harazim SDB, ks. Jan Świerc SDB, ks. Franciszek Miśka SDB wywodzi się ze Śląska.  Ks. Franciszek Harazim SDB (ur. 1885 w Osinach k. Żor) – zamordowany w Auschwitz w 1941 r.. Ks. Karol Golda SDB (ur. 1914 w Tychach) – zamordowany w Auschwitz w 1942 r.. Ks. Franciszek Miśka SDB (ur. 1898 w Świerczyńcu na Górnym Śląsku) – zmarł w Dachau w 1941 r.. Ks. Jan Świerc SDB (ur. 1877 w Królewskiej Hucie, obecny Chorzów) – zamordowany w Auschwitz w 1941 r.. Ks. Ignacy Dobiasz SDB (ur. 1880 w Ciechanowicach, na Śląsku) – zamordowany w Auschwitz w 1941 r..  Pozostali męczennicy to: ks. Ignacy Antonowicz SDB, ks. Włodzimierz Szembek SDB, ks. Ludwik Mroczek SDB, ks. Kazimierz Wojciechowski SDB. W poczet błogosławionych zostaną włączeni 6 czerwca w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie. Miejsce uroczystości nawiązuje do historii powołania kapłańskiego młodego Karola Wojtyły, parafianina z krakowskich Dębnik i świadka aresztowania sześciu z dziewięciu salezjanów-męczenników. „W realiach totalitarnej nienawiści II wojny światowej pozostali wierni Chrystusowi, Kościołowi i swojemu salezjańskiemu powołaniu aż do końca. Ich życie i męczeństwo pokazują, że wiara nie jest ideą, lecz decyzją, która w chwilach próby domaga się odwagi i wierności (…). Ich męczeństwo nie było aktem desperacji, ale świadomym przyjęciem Krzyża jako drogi wierności Bogu i człowiekowi. Drogi kontynuacji ofiarowania swojego życia Chrystusowi i poświęcenia go w akcie profesji” – czytamy na oficjalnej stronie poświęconej beatyfikacji. Uroczystość beatyfikacji rozpocznie się o godz. 9.00 od modlitewnego czuwania. Eucharystii sprawowanej o godz. 10.00 będzie przewodniczył prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro. O drodze na ołtarze salezjańskich męczenników przeczytamy w najnowszym Gościu Niedzielnym (nr 23 z 7 czerwca 2026 roku). Więcej tutaj:  https://www.gosc.pl/doc/9748580.Wolni-wsrod-niewolnikow-Beatyfikacja-meczennikow-salezjanskich

– Tysiące uczestników, muzyka uwielbienia, rodzinna atmosfera i wspólne świętowanie Bożego Ciała – tak przebiegała 17. edycja koncertu rodzinnego „Bądź jak Jezus” w Parku Zamkowym w Mysłowicach. – Tysiące uczestników, muzyka uwielbienia, rodzinna atmosfera i wspólne świętowanie Bożego Ciała – tak przebiegała 17. edycja koncertu rodzinnego „Bądź jak Jezus” w Parku Zamkowym w Mysłowicach w Uroczystość Bożego Ciała.  Hasło tegorocznego koncertu brzmiało „Nie musisz być doskonały”.

Wierni przeszli z Kościoła pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła do Archikatedry Chrystusa Króla. Po zakończonej Mszy św. w pierwszej katedrze diecezji katowickiej wierni przeszli w tradycyjnej procesji do czterech ołtarzy w Śródmieściu Katowic. Udział w niej wzięli mieszkańcy Katowic, siostry zakonne, alumni WŚSD, dzieci sypiące kwiaty oraz duchowni. W procesji uczestniczyli także biskupi: abp Andrzej Przybylski oraz bp Marek Szkudło. Fot. Tomasz Nocoń /Foto Gość Przy każdej z czterech stacji krótkie rozważanie eucharystyczne wygłosił abp Andrzej Przybylski. W jednym z nich wskazał, że Pan Bóg moc przemiany naszego ludzkiego życia, podobnie jak Jego mocą chleb i wino przemieniają się w Ciało i Krew Jezusa. - Na każdej Mszy św. ten biały opłatek chleba przemienia się w prawdziwe Ciało Chrystusa. To zwykłe gronowe wino przemienia się w prawdziwą Krew Pańską. Skoro dla Boga jest możliwe, by zwykły opłatek chleba i zwykłe wino stały się Nim samym, to czemu Pan Bóg nie miałby mocy nas przemienić, uzdrowić, zmienić całego naszego życia? Potrzebujemy przemiany. Każda i każdy z nas. Potrzebują przemiany nasze rodziny - mówił metropolita. - Widzimy, ile zmian potrzebnych jest w świecie, żeby nie było wojen, kłótni i sporów. Trzeba, żeby coś się zmieniło. Ale czy chcemy to zmieniać sami? Czy chcemy to zmieniać po swojemu? Widzicie, jak nam to wychodzi. A jest takie miejsce na świecie, są takie kościoły, gdzie Boski Lekarz, ten, który jest Paschą, czeka na nas, by dać nam siłę i światło do przemiany. Tylko bądźmy z Jezusem - prosił arcybiskup. - My, ludzie wierzący, jesteśmy ludźmi dziękczynienia, choć wcale nie mamy wszystkiego. Choć mamy mnóstwo braków, mnóstwo słabości. Choć przez to, że idziemy za Panem i jesteśmy wierzący, nie zawsze jesteśmy bogaci. Czasem biedniejsi nawet od tych, którzy nie wierzą. Ale uczymy się dziękczynienia. W każdym położeniu dziękujcie, bo to jest wolą Bożą. Pan uczy nas dziękczynienia, a diabeł uczy nas narzekania - mówił przy drugim ołtarzu abp Andrzej. - Wszędzie widzimy słabości, bo wszędzie jest mnóstwo braków. A On bierze chleb i składa dziękczynienie. Spróbujmy poprosić Jezusa, byśmy odwrócili ten porządek. Tak, Jezus wie, ile rzeczy nam brakuje, ale chce nas zaprosić. Zacznij od dziękczynienia. Najpierw zobacz, ile masz. Masz mimo wszystko jeszcze zdrowe ręce, zdrowe nogi. Możesz tyle rzeczy jeszcze zrobić. Masz się w co ubrać, masz co jeść. I ciągle mało i mało, i mało. Nigdy nie będziemy nasyceni. Zawsze ktoś będzie miał więcej, lepiej. Zawsze ktoś będzie młodszy i zdrowszy. Nauczmy się dziękować - zachęcał wiernych metropolita katowicki. Fot. Tomasz Nocoń /Foto Gość Przy trzecim ołtarzu, gdzie odczytana została Ewangelia o uczniach zmierzających do Emaus, abp Andrzej zachęcał do postawienia sobie pytania: "W którą stronę idzie twoja pielgrzymka?". - Pielgrzymi z Emaus szli w dwóch kierunkach. Najpierw od Boga, rozczarowani, smutni, bo tyle o nim już słyszeli i szli za nim kawał drogi i tyle się spodziewali. A kiedy umarł, odszedł, wtedy zwątpili w niego i zaczęli iść swoją drogą z Jerozolimy do Emaus. Dokąd ta droga bez Boga? To droga depresji, wypalenia, smutku, rozczarowania. Zobaczcie, ile jest takich dzisiaj ludzkich dróg. Dróg w życiu młodych pielgrzymów, którzy pozornie mają naprawdę nieźle w życiu, a mają depresję, smutek, nie potrafią się cieszyć życiem, bo pielgrzymka bez Boga w drugą stronę zawsze prowadzi gdzieś w dół. Zawsze rozczarowuje, przynosi samotność i smutek - mówił kaznodzieja. - Ale na każdej drodze z pielgrzymami jest Jezus. Tylko jak mu nie pozwolimy mówić, nie pozwolimy Mu siebie poznać i wytłumaczyć, to tylko rozmawiamy ze sobą. Ile my gadamy, jacy my jesteśmy mądrzy! Nawet o Bogu, nawet o Kościele wiemy najwięcej. Wiemy, jaki powinien być Bóg, jaki powinien być Kościół. Ale czy słuchamy Boga, jaki jest? Czy naprawdę w Kościele przychodzimy, by skupić się na Słowie i na Panu? - pytał metropolita. Przy ostatnim ołtarzu zlokalizowanym na schodach katowickiej archikatedry abp Andrzej przekonywał, że "największym pragnieniem Boga jest jedność". - Wszyscy wiemy, jakie to trudne być scalonym człowiekiem, nie porozbijanym. Tyle rzeczy w nas jest rozbitych, tyle myśli, uczuć, emocji. Tak bardzo jesteśmy niescaleni. Świat wcale nam w tym nie pomaga, rozbijając tę integralność człowieka, dzieląc nas na różne sfery życia, płaszczyzny wrażliwości. A jeśli pójdziemy dalej? Jak bardzo nam tej komunii brakuje w rodzinach? Sami lepiej ode mnie wiecie, jak bardzo brakuje jedności w małżeństwach, jedności w rodzinach. No i dalej w społeczeństwie, w Polsce, na świecie. Nic więc dziwnego, że dobry Jezus ciągle modli się za nas do Ojca, abyśmy byli jedno - nauczał arcybiskup. - I chce nam powiedzieć, że bez Niego ta jedność jest niemożliwa. Możemy jej pragnąć, za nią tęsknić, ale my skażeni grzechem ciągle mamy w sobie jakiś podział. Ciągle mamy w sobie jakąś nieumiejętność budowania jedności. Dbaj najpierw o tę komunię z Bogiem. On umarł za mnie i za ciebie na krzyżu, by nas pojednać - mówił abp Przybylski. Fot. Tomasz Nocoń /Foto Gość Na zakończenie procesji odśpiewano dziękczynne Te Deum. Abp Andrzej podziękował wszystkim obecnym za modlitwę i obecność podczas procesji oraz zachęcił do uczestnictwach w nabożeństwach eucharystycznych i procesjach, które odbywać się będą przez najbliższe dni w wielu parafiach. Słowa wdzięczności skierował również pod adresem wszystkich, którzy przyczynili się do organizacji i zapewnienia bezpieczeństwa. Zaprosił również wszystkie obecne dzieci i ich rodziców na wspólne świętowanie Dnia Dziecka, które odbędzie się w najbliższą niedzielę w ogrodach Kurii Metropolitalnej w Katowicach. 

– Zanieśliśmy dzisiaj monstrancję pod otwarte niebo nie dlatego, że Chrystus potrzebuje zobaczyć świat, ale dlatego, że to świat potrzebuje zobaczyć Chrystusa – powiedział bp Marek Szkudło podczas Mszy sprawowanej w katowickiej katedrze Chrystusa Króla. W homilii podkreślił, że Boże Ciało jest przede wszystkim świętem drogi – drogą Kościoła, który nieustannie idzie za Chrystusem obecnym w Eucharystii. Nawiązując do ewangelicznej drogi do Emaus, przypomniał, że całe życie chrześcijańskie jest pielgrzymowaniem, podczas którego Jezus towarzyszy człowiekowi pośród jego pytań, niepewności i doświadczeń. Bp Szkudło przywołał także obraz „Droga do Emaus” autorstwa Roberta Zünda. Zauważył, że droga do Emaus nie prowadzi jedynie przez palestyńskie wzgórza, ale przede wszystkim przez „krajobraz ludzkiego serca”. – Życie jest drogą. Czasem jasną i pełną zachwytu, a czasem trudną jak pustynia, o której mówi dziś Mojżesz – zaznaczył. Odniósł się do manny, którą Bóg karmił Izraelitów na pustyni jako zapowiedzi Eucharystii. – Bóg nie daje już tylko chleba. On sam staje się Chlebem. Nie podaje człowiekowi daru z oddali, ale oddaje samego siebie – powiedział bp Szkudło. Zwrócił uwagę, że procesja eucharystyczna jest znakiem Boga, który nie chce pozostawać daleko od człowieka. – Chrystus nie pozostaje zamknięty w wieczerniku ani tylko na ołtarzu. Wychodzi na nasze ulice, przechodzi przez miasta i wsie, przez miejsca codziennej pracy i odpoczynku – zaznaczył. – Zanieśliśmy dzisiaj monstrancję pod otwarte niebo nie dlatego, że Chrystus potrzebuje zobaczyć świat, ale dlatego, że to świat potrzebuje zobaczyć Chrystusa. Potrzebują Go ludzie samotni, rodziny noszące ciężar codzienności, młodzi szukający sensu, chorzy i zagubieni. Potrzebujemy Go wszyscy – mówił bp Szkudło nawiązując do procesji Bożego Ciała. Przypomniał też słowa św. Pawła o jednym chlebie, który czyni wierzących jednym ciałem. Podkreślił, że Eucharystia nie tylko karmi, ale także buduje jedność Kościoła. – Jeden chleb sprawia, że rozproszone kamienie stają się świątynią, obcy stają się braćmi, a pojedyncze głosy tworzą pieśń Kościoła – mówił. Uczestników liturgii zachęcił, aby po przyjęciu Komunii świętej stawali się świadkami obecności Chrystusa w świecie. – Kto przyjmuje Chleb Żywy, ten niesie w sobie obecność Boga. Staje się żywą monstrancją pośród świata. Tam, gdzie jest przebaczenie, dobroć i troska o drugiego człowieka, tam przechodzi Chrystus – podkreślił.  Msza św. pod przewodnictwem bp Marka Szkudło została odprawiona w katowickiej katedrze na zakończenie procesji eucharystycznej ulicami Śródmieścia Katowic. Wcześniej, o 9.30 Mszy św. w Kościele św. Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach przewodniczył abp Andrzej Przybylski.

W Kościele pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach sprawowana była Eucharystia w Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Zebranych w pierwszej katedrze diecezji katowickiej przywitał miejscowy proboszcz ks. Andrzej Nowicki. - W tę piękną uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa chcemy dziękować dobremu Bogu za Jego obecność pośród nas, dziękować za Jego obecność w znaku chleba i wina, w Eucharystii, ale też dziękować za obecność we wspólnocie, którą tworzymy jako Kościół - powiedział na początku liturgii ks. Nowicki. Eucharystii przewodniczył abp Andrzej Przybylski, metropolita katowicki, który na początku Mszy św. przypomniał mieszkańcom Katowic, że "nie ma na ziemi bliższego spotkania człowieka z Bogiem niż to w Najświętszym Sakramencie". - Nigdy nie jesteśmy tak blisko Boga, jak wtedy, gdy jesteśmy przed Najświętszym Sakramentem. Bo On tu jest niezależnie od naszego samopoczucia, niezależnie od naszych poglądów i doświadczeń. Jest rzeczywisty i prawdziwy. Wyznajmy dzisiaj, tak jak miliony Polaków, tę pewność wiary, że On tu jest, że On naprawdę do nas mówi w swoim słowie, że jest w Eucharystii - wskazał abp Andrzej. W homilii abp Przybylski wskazał na głęboką symbolikę tradycyjnej procesji Eucharystycznej, które odbywają się w każdym polskim mieście. - Z jednej strony ta dzisiejsza procesja nam przypomina, że Bóg nie chce się zamknąć tylko w czterech murach, że nie chce być tylko w świątyniach. Jeśli przez świątynię przychodzi, to po to, żeby pójść wszędzie tam, gdzie żyjemy, jesteśmy. I to wyjście Boga w Boże Ciało z kościołów na nasze ulice to jest jeszcze jedno przypomnienie. Bóg chce być w każdym miejscu naszego życia. Nie chce być tylko w jakichś zarezerwowanych miejscach, w zarezerwowanych przestrzeniach. On wychodzi symbolicznie dzisiaj z kościołów, ale bardzo realnie chce powiedzieć, że z każdej świątyni w człowieku chce wejść w każdą przestrzeń naszego życia - przypomniał. Metropolita zauważył jednak, że procesja w Boże Ciało jest także potrzeba ludziom do tego, aby dać namacalne świadectwo swojej wiary. - Chcemy dać świadectwo w tej procesji, że chcemy iść za Jezusem, że Jezus jest naszym Panem i Zbawicielem i chcemy, żeby to wszyscy ludzie, którzy już o tym zapomnieli, zobaczyli, że jest jeszcze nas bardzo dużo, którzy potrafią zostawić wszystko, odłożyć ważne zajęcia i publicznie wyznać, że Jezus jest Panem i Zbawicielem - mówił arcybiskup. Kaznodzieja wskazał też na wartość modlitwy przed Najświętszym Sakramentem. - Ze smutkiem czasem widzę, jak w wielu kaplicach adoracji całodziennej czy wieczystej wystawiony Jezus nieraz jest sam. Nie wystarczy Jezusa tylko wystawić w monstrancji. On nie jest nawet tylko do tego, by Go oglądać. Choć to bardzo ważne, żeby patrzeć się na Jezusa obecnego w Eucharystii.  Bo kiedy adorujesz Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, to miłość mieszka w twoim sercu. Każda adoracja, choćby najkrótsza, Jezusa obecnego w Eucharystii, jest szkołą miłości - przekonywał. Abp Andrzej zwrócił jednak uwagę, że "Jezus w Ewangelii mówi, że nie daje nam siebie w Eucharystii do wystawienia, do oglądania, do adorowania, ale wyraźnie mówi coś skandalicznego: Daję wam swoje ciało, żebyście je jedli, żebyście je spożywali”. - Przychodźmy na Eucharystię, jak najczęściej bądźmy na Mszy św. Nawet jeśli z jakichś powodów nie możemy przyjąć Najświętszej Eucharystii, tej prawdziwej fizycznej obecności, to karmmy się Bogiem duchowo. Ale jak to tylko możliwe, zróbmy wszystko, by spożywać Jezusa, by przyjmować Go w Komunii św., a nie tylko Go oglądać, adorować, wystawiać - zachęcał hierarcha. Po Mszy św. wyruszyła tradycyjna procesja do czterech ołtarzy zlokalizowanych w Śródmieściu Katowic, a wierni przeszli ulicami do Archikatedry Chrystusa Króla.